Doksapram

KÖPEKLER / KEDİLER:
• Genel anestezi sırasında ve sonrasında solunumu uyarmak, uyanmayı ve reflekslerin dönmesini hızlandırmak (Etiket dozu; FDA onaylı): Gaz anestezisi ile kullanıldığında 1.1 mg/kg IV veya barbitürat anestezisi ile kullanıldığında 5.5 – 11 mg/kg IV; doz anestezi derinliğine, tidal hacme ve solunum hızına göre ayarlanır. Gerektiğinde 15-20 dakika içinde tekrarlanabilir.
• Sezaryen veya distosi sonrası yenidoğanlarda solunumu başlatmak veya uyarmak (Etiket dozu; FDA onaylı): Kedicikler: 1 – 2 mg/kedi yavrusu (mg/kg DEĞİL) SC veya sublingual (SL); Köpekler: 1 – 5 mg/köpek yavrusu (mg/kg DEĞİL) SC, SL veya umblikal ven yoluyla. Gerektiğinde 15-20 dakika içinde tekrarlanabilir.
• Yenidoğanlarda solunum fonksiyonunu uyarmak (Endikasyon dışı): 0.1 mL (2 mg)/yenidoğan (mL/kg DEĞİL) IV, IM, SL; oksijen tedavisinden sonra düşük frekanslı, soluk alıp veren ve düzensiz solunum paterni gösteren yenidoğanlarda çabaları artırmak için en faydalı olma ihtimali vardır.
• Laringeal fonksiyonu değerlendirmek (Endikasyon dışı): Solunumu uyarmak ve intrinsik laringeal hareketi artırmak için 0.25 – 2.5 mg/kg IV. Köpeklere ön medikasyon uygulanması, işlemin tanısal yararlılığını artıran daha düşük dozlarda anestezi indüksiyon ilaçlarının kullanılmasını sağlar.
• Asepromazinin sedatif etkilerini azaltmak (Endikasyon dışı): 0.05 mg/kg IM asepromazinden 30 dakika sonra verilen 1.25 mg/kg IV doksapram, 10 köpekle yapılan bir çalışmada sedasyonu önemli ölçüde azaltmıştır.

ATLAR:
• Genel anestezi sırasında ve sonrasında solunumu uyarmak ve uyanmayı hızlandırmak (Etiket dozu; FDA onaylı): İnhalasyon anestezisi için 0.44 mg/kg veya barbitürat anestezisi için 0.55 mg/kg IV; doz anestezi derinliği, solunum hacmi ve hızına göre ayarlanır. Gerekirse 15-20 dakika içinde tekrarlanabilir.
• Sepsisli veya hipoksik-iskemik ensefalopatili / neonatal maladjüsksendromlu taylarda solunumu uyarmak için adjuvan tedavi (Endikasyon dışı): 0.02 – 0.05 mg/kg/saat IV sürekli hızı infüzyon (CRI); O2 tedavisine rağmen belirgin hiperkapni ve hipoksisi olan taylar pozitif basınçlı ventilasyon gerektirir.

SIĞIR VE DOMUZLAR:
• Entübasyon ve mekanik ventilasyonun mümkün olmadığı asfaktik buzağılarda primer apne (Endikasyon dışı): 2 mg/kg IV

KUŞLAR:
• Solunum depresyonunun acil tedavisi (Endikasyon dışı):
a) 5 – 10 mg/kg IM veya IV
b) 5 – 20 mg/kg IM, IV, IO veya IT

GELİNCİKLER / TAVŞANLAR / KEMİRGENLER / KÜÇÜK MEMELİLER:
• Solunum depresyonunun acil tedavisi (Endikasyon dışı): Önerilen anektodal dozlar 1 – 10 mg/kg arasındadır. Önerilen uygulama yolları IV, SL, IO, IP, SC ve intratrakealdir.

SÜRÜNGENLER:
• Genel anestezi sonrası solunumu uyarmak (Endikasyon dışı): 5 mg/kg IV, IO

Atlar, kediler ve köpeklerde anestezi sırasında ve sonrasında solunum merkezini uyararak uyanmayı ve reflekslerin geri dönüşünü hızlandırmak.
• Yenidoğan köpek ve kedilerde distosi veya sezaryen sonrası solunumu başlatmak.
• Küçük hayvan türlerinde radyopak kontrast madde reaksiyonları veya merkezi sinir sistemini baskılayan ilaçların (örn. asepromazin) yan etkilerinden kaynaklanan solunum depresyonunun tedavisi.
• Laringeal fonksiyon değerlendirilirken genel anestezi ajanlarının baskılanmasını telafi etmek.

Doksapram, karotis cisimciklerindeki periferik kemoreseptörleri doğrudan uyararak katekolaminlerin ve diğer nörotransmiterlerin salınmasına yol açar.
• Dozlar arttıkça merkezi solunum merkezinin yanı sıra beynin ve omuriliğin diğer bölümleri de uyarılır ve genel bir MSS uyarılması gerçekleşir.
• Solunum uyarılması, tidal hacimde artışa ve solunum hızında hafif bir artışa neden olur, bunun sonucunda oksijen tüketimi ve karbondioksit üretimi artar.
• Doksapram, opioid kaynaklı solunum depresyonunu analjeziyi etkilemeden antagonize edebilir, ancak barbitüratların (örn. pentobarbital) neden olduğu solunum depresyonunu tersine çevirmez.