Klortetrasiklin

• Etken maddeye veya diğer tetrasiklinlere karşı aşırı duyarlılığı (hipersensitivite) olan hastalarda kontrendikedir.
• Kobaylarda klostridiyal enterotoksemiye neden olabileceğinden bu türde kesinlikle kullanılmamalıdır.
• Retinoid asitler (örn. asitretin, A vitamini) ile kombinasyonu intrakraniyal hipertansiyon riskini artırdığı için kontrendikedir.

Tetrasiklinler plasentayı geçer; gebeliğin erken dönemlerinde embriyotoksiktir, fetal iskelet gelişimini geciktirebilir ve dişleri kalıcı olarak renklendirebilir.
• Tetrasiklinler sütle atılır, ancak ilacın büyük kısmı sütteki kalsiyuma bağlı olduğundan emziren yavrular için risk düşüktür.
• Güvenliği hayvanlarda tam olarak kanıtlanmadığından, bu ilaç yalnızca anneye sağlanacak fayda yavrulara yönelik potansiyel risklerden ağır bastığında kullanılmalıdır.

Tetrasiklinler genellikle akut yüksek dozlardan sonra iyi tolere edilir. Örn; günde 400 mg/kg'dan fazla oral veya 100 mg/kg İM oksitetrasiklin verilen köpeklerde toksisite görülmemiştir.
• Oral doz aşımı en yaygın olarak GI bozuklukları (kusma, iştahsızlık ve/veya ishal) ile ilişkilidir. Hasta şiddetli kusma veya ishal geliştirirse, sıvı ve elektrolitler izlenmeli ve gerekirse yerine konmalıdır.
• Kronik doz aşımı ilaç birikimine ve nefrotoksisiteye yol açabilir.
• Ruminantlara yüksek oral dozlar verilmesi ruminal mikroflora depresyonuna ve ruminoretiküler staza neden olabilir.
• Propilen glikol bazlı ürünlerin hızlı İV enjeksiyonu, hemoglobinüri ile birlikte intravasküler hemolize neden olabilir.
• Hızlı İV enjeksiyon, muhtemelen intravasküler kalsiyum iyonları ile şelatlaşma nedeniyle geçici çökmeye ve kardiyak aritmilere neden olabilir. Aşırı doz durumunda İV kalsiyum glukonat ile ön tedavi önerilebilir.

Güvercinlerde ornitozis kompleksi için tilozin ile kombinasyon halinde kullanımı önerilmektedir.

Beta-Laktam veya Aminoglikozid Antibiyotikler: Tetrasiklinler gibi bakteriyostatik ilaçlar, penisilinlerin, sefalosporinlerin ve aminoglikozidlerin bakterisidal aktivitesine müdahale edebilir; ancak bu etkileşimin gerçek klinik önemi konusunda bazı tartışmalar vardır.
• Kolestiramin: Tetrasiklinlerin emilimini azaltabilir.
• Digoksin: Tetrasiklinler, az sayıda hastada (insan) digoksinin biyoyararlanımını artırabilir ve digoksin toksisitesine yol açabilir. Bu etki, tetrasiklin kesildikten sonra aylarca sürebilir.
• İki veya Üç Değerli Katyonlar (örn. oral antiasitler, salin katartikler veya alüminyum, bizmut, kalsiyum, demir, magnezyum veya çinko içeren diğer oral ürünler): Oral yoldan alındığında tetrasiklinler bu katyonları şelatlayarak emilimi azaltabilir. Tüm oral tetrasiklinlerin katyon içeren ürünlerden en az 1 ila 2 saat önce veya sonra verilmesi önerilir.
• Lantan: Tetrasiklinlerin emilimini azaltabilir.
• Retinoid Asitler (örn. asitretin, A vitamini): İntrakraniyal hipertansiyon olasılığını artırabilir; kombinasyon kontrendikedir.
• Varfarin: Tetrasiklinler plazma protrombin aktivitesini baskılayabilir ve antikoagülan dozaj ayarlaması gerekebilir.

Advers etkiler
• Klinik etkinlik
• Uzun süreli kullanımda veya duyarlı hastalarda: Başlangıç ve periyodik renal, hepatik, hematolojik değerlendirmeler

Özel bir bilgi belirtilmemiştir.

Sıkı kaplarda saklanmalı ve ışıktan korunmalıdır.

Bu ilacı süt veya diğer süt ürünlerinin beslenmesinden 1 ila 2 saat önce oral yoldan vermekten kaçının.
• Bu ilaç ağız yoluyla verildiğinde, yiyecek, süt, diğer süt ürünleri ve kalsiyum veya demir gibi minerallerin tüketiminden 1 ila 2 saat önce veya sonra aç karnına uygulanmalıdır. İlacı aç karnına aldıktan sonra hayvanınız kusarsa veya hasta gibi davranırsa, yardımcı olup olmadığını görmek için az miktarda yiyecekle birlikte verin. Kusma devam ederse veterinerinize başvurun.
• Klortetrasiklin dişleri kalıcı olarak lekeleyebilir ve genç hayvanlarda gelişen kemiklere müdahale edebilir.
• Gıda hayvanlarında kullanılırsa etiket dozajlarına ve arınma sürelerine uyun.