Pridoksin

• Pridoksine karşı belgelenmiş aşırı duyarlılığı (hipersensitivitesi) olan hastalarda potansiyel riskler faydalarına karşı tartılarak kullanılmalıdır.
• Parenteral solüsyonlar alüminyum içerdiği için böbrek yetmezliği olan hastalarda uzun süreli kullanımlarda dikkatli olunmalıdır.

Pridoksin plasentayı geçerek fetüste maternal plazma konsantrasyonlarının 5 katına ulaşır.
• Önerilen dozlarda gebelikte çok güvenli bir besin maddesi olmasına rağmen, gebelikte yüksek dozlar yenidoğanlarda pridoksin bağımlılık sendromuna neden olabilir. Gebelikte pridoksin gereksinimi artar.
• Anne sütüne geçer; düşük dozlarda emzirme döneminde güvenlidir, ancak anne damın gereksinimi emzirme süresince artabilir.
• Hayvanlarda güvenliği kesin olarak kanıtlanmadığı sürece, anneye sağlanan yarar yavrulara olan potansiyel riskten fazla ise kullanılmalıdır.

Tekli aşırı dozlar devasa boyutta olmadıkça aşırı derecede sorunlu kabul edilmez. Köpekler, sıçanlar ve tavşanlar 1 g/kg'a kadar olan tek dozları tolere eder.
• 1 g/kg doz köpeklerde ataksiye neden olmuş, 1 hafta içinde iyileşme görülmüştür. 3 - 4 g/kg verilen laboratuvar hayvanları nöbet geçirerek ölmüştür.
• Kronik aşırı dozlar şiddetli periferik nöropati ile ilişkilendirilmiştir. Günlük 50 mg/kg alan beagle cinsi köpeklerde dorsal sinir köklerinde miyelin kayıpları görülmüş, 150 mg/kg/day doz ise 40-75 gün sonra ataksi, kas güçsüzlüğü ve denge kaybına yol açmıştır.
• Zehirlenme durumunda veteriner toksikoloji bilgi merkezlerine danışılması önerilir.

Metinde özel bir sinerjik kombinasyon adı geçmemektedir ancak toksisite vakalarında antidot ve kofaktör olarak spesifik ajanlarla birlikte klinik protokollerde yer alır.

Kloramfenikol: Artmış pridoksin gereksinmesine neden olabilir.
• Östrojenler: Artmış pridoksin gereksinmesine neden olabilir.
• Hidralazin: Artmış pridoksin gereksinmesine neden olabilir.
• İmmünosupresanlar (örn. azatioprin, klorambusil, siklofosfamid, kortikosteroidler): Artmış pridoksin gereksinmesine neden olabilir.
• İzoniyazid: Artmış pridoksin gereksinmesine neden olabilir.
• Penisillamin: Artmış pridoksin gereksinmesine neden olabilir.
• Fenobarbital, Primidon: Yüksek doz pridoksin, fenobarbital serum konsantrasyonunu düşürebilir.

Tedavi edilmek istenen klinik endikasyonun etkinliğinin değerlendirilmesi dışında özel bir izlem parametresi gerekmemektedir.

Geçimlilik pH, konsantrasyon, sıcaklık ve kullanılan çözücüye bağlıdır; hastane eczacısına danışılmalıdır.
• Pridoksin HCl enjeksiyonu seyreltilmeden veya yaygın IV solüsyonlara eklenerek uygulanabilir. Askorbik asit, atropin sülfat, buprenorfin, butorfanol, kalsiyum tuzları, deksametazon sodyum fosfat, difenhidramin, dobutamin, famotidin, glikopirolat, heparin sodyum, lidokain, magnezyum sülfat, metoklopramid, midazolam, ondansetron, potasyum klorür ve tiamin HCl ile uyumludur.
• Alkali veya oksitleyici solüsyonlar, demir tuzları, sefazolin, diazepam, furosemid, hidrokortizon sodyum süksinat ve metilprednizolon sodyum süksinat ile geçimsizdir.

Tabletler 40°C'nin altında, tercihen 15°C - 30°C arasında, iyi kapatılmış kaplarda ve IŞIKTAN KORUNARAK saklanmalıdır.
• Pridoksin HCl enjeksiyonu 20°C - 25°C arasında, ışıktan ve donmadan korunarak saklanmalıdır.

Oldukça güvenlidir; genellikle yan etkisi yoktur.
• Veteriner hekiminizin reçete ettiğinden daha fazla ilaç vermeyiniz.