Verapamil
• Kardiyojenik şok veya şiddetli konjestif kalp yetmezliği (verapamil tedavisine yanıt verebilecek supraventriküler taşikardiye ikincil durumlar hariç) olan hastalarda kontrendikedir.
• Hipotansiyon (sistolik 90 mm Hg'den az) durumunda kontrendikedir.
• Hasta sinüs sendromu (sick sinus syndrome), ikinci veya üçüncü derece AV blok vakalarında kontrendikedir.
• Digoksin zehirlenmesi olan hastalarda kontrendikedir.
• Verapamile aşırı duyarlılığı olanlarda kontrendikedir.
• IV beta bloker uygulamasından sonraki birkaç saat içinde IV verapamil uygulanması kontrendikedir.
Dozaj ve Uygulama Şekli (Türlere Göre)
KÖPEKLER:
- Supraventriküler taşikardi (etiket dışı): Başlangıçta 0.05 mg/kg IV, sürekli EKG izlemi altında 1-2 dakikada verilir. Etkili olmazsa toplam 0.15 mg/kg'a kadar her 5-10 dakikada bir tekrarlanabilir. Uzun süreli kontrol için 2 – 10 µg/kg/dakika IV sürekli infüzyon (CRI) uygulanabilir.
• KEDİLER:
- Supraventriküler taşikardi (etiket dışı): Başlangıçta 0.025 mg/kg IV, sürekli EKG izlemi altında 1-2 dakikada verilir. Etkili olmazsa toplam 0.15 mg/kg'a kadar her 5-10 dakikada bir tekrarlanabilir. Uzun süreli kontrol için 2 – 10 µg/kg/dakika IV CRI uygulanabilir.
• ATLAR:
- Atriyal fibrilasyonda ventriküler hızı kontrol etme (etiket dışı): 0.025 – 0.05 mg/kg IV, her 30 dakikada bir, toplam 0.2 mg/kg dozu aşılmamalıdır.
• KÜÇÜK MEMELİLER:
- Hamsterler: 0.25 – 0.5 mg/hamster (mg/kg DEĞİL) SC.
- Tavşanlar: Günde bir kez 8 – 16 mg/kg PO, günde bir kez 0.5 – 2 mg/kg SC ile kombinasyon halinde.
Endikasyonlar ve Klinik Kullanım Sahası
Köpeklerde ve kedilerde supraventriküler taşikardilerin tedavisinde.
• Atriyal flutter veya atriyal fibrilasyon tedavisinde.
• Sistolik disfonksiyon mevcut olduğunda atriyal veya AV nodal taşikardi için tercih edilen ilaçlar arasındadır.
Farmakolojik Özellikler ve Farmakokinetik
Verapamil, yavaş kanallı bir kalsiyum (L-tipi) bloker ajanı ve fenilalkilamin sınıfından sınıf IV antiaritmik bir ilaçtır.
• Etkisini L-tipi kalsiyum kanallarına bağlanarak, vasküler düz kas hücreleri ve miyokard hücrelerinin membranlarından hücre dışı kalsiyum iyonlarının transmembran iç akışını bloke ederek gösterir.
• Bu blokajın sonucu olarak vasküler kontraktil mekanizmalar inhibe olur (sistemik ve koroner vazodilatasyon oluşur) ve kardiyak düz kasın kontraktil mekanizmaları baskılanır.
• Kalp iletim sistemi üzerinde inhibitör etkileri vardır ve bu etkiler antiaritmik özelliklerini üretir.
• Elektrofizyolojik etkiler arasında AV nodun efektif refrakter periyodunun artması, otomatitenin azalması ve AV nod iletiminin önemli ölçüde yavaşlaması yer alır.
• P-glikoprotein inhibitörüdür; bu durum diğer substrat ilaçlar için toksisite riskini artırabilir veya kemoterapi ilaçlarının hücre dışına atılımını bloke ederek çoklu ilaç direncini aşmada terapötik avantaj sağlayabilir.
Köpeklerde oral dozun %90'ı emilir ancak yüksek ilk geçiş etkisi (first-pass effect) nedeniyle biyoyararlanım sadece %10 ila %23 arasındadır.
• Dağılım hacmi köpeklerde yaklaşık 4.5 L/kg olarak bildirilmiştir.
• Köpeklerde serum yarı ömürleri (t1/2) 1.8 saat ve 2.5 saat olarak bildirilmiştir (insanlara göre önemli ölçüde daha hızlıdır).
• Karaciğerde biyotransformasyona uğrar ve aktif olanlar dahil çeşitli metabolitler oluşturur.
• Eliminasyon öncelikle safra/dışkı yoluyla gerçekleşir.
• Kediler için farmakokinetik veri bulunamamıştır.
Klinik Güvenlik, Kontrendikasyonlar ve Toksikoloji
• Kardiyojenik şok veya şiddetli konjestif kalp yetmezliği (verapamil tedavisine yanıt verebilecek supraventriküler taşikardiye ikincil durumlar hariç) olan hastalarda kontrendikedir.
• Hipotansiyon (sistolik 90 mm Hg'den az) durumunda kontrendikedir.
• Hasta sinüs sendromu (sick sinus syndrome), ikinci veya üçüncü derece AV blok vakalarında kontrendikedir.
• Digoksin zehirlenmesi olan hastalarda kontrendikedir.
• Verapamile aşırı duyarlılığı olanlarda kontrendikedir.
• IV beta bloker uygulamasından sonraki birkaç saat içinde IV verapamil uygulanması kontrendikedir.
Verapamil plasentayı geçer ve doğumda umblikal ven kanında tespit edilebilir.
• Sıçanlarda insan dozunun 1.5 ila 6 katı oral dozlarda embriyosidal olduğu ve fetal büyüme/gelişmeyi geciktirdiği gösterilmiştir.
• Sütte atılır; emziren barındıran annelerde emzirmenin kesilmesi düşünülmelidir.
• Hayvanlarda güvenliği kanıtlanmadığından, anneye sağladığı yarar yavrulara olan potansiyel risklerden fazla olduğunda kullanılmalıdır.
Klinik belirtiler: Letarji, bradikardi, hipotansiyon, QT aralığı uzaması, hiperglisemi, kavsal ritimler ve 2. veya 3. derece AV blok. Karotis sinüs refleks uyarımına bağlı sinüs taşikardisi de görülebilir.
• Diğer belirtiler: GİS rahatsızlığı, kusma, hipotermi, SİS depresyonu, nonkardiyojenik pulmoner ödem, hipokalemi, metabolik asidoz, artmış laktat üretimi ve nadiren SİS stimülasyonu (nöbet, ajitasyon, ataksi, tremor).
• Müdahale: Oral alımdan sonraki 2 saat içindeyse GİS dekontaminasyonu (kusturma, aktif kömür) düşünülebilir. Tedavi destekleyicidir. IV kalsiyum tuzları, sıvılar ve presör ajanlar (dopamin, norepinefrin), izoproterenol, atropin veya kardiyak pacing kullanılabilir.
İlaç Etkileşimleri ve Kombinasyonlar
Kemoterapi ilaçları: P-glikoprotein inhibisyonu yoluyla bazı kemoterapötiklerin hücre dışına atılımını engelleyerek direncin kırılmasında sinerjik/terapötik avantaj sağlayabilir.
Anjiyotensin Dönüştürücü Enzim İnhibitörleri (ADEİ; örn. benazepril, enalapril): Ek ilave hipotansif etkilere neden olabilir.
• Alfa-Adrenerjik Reseptör Antagonistleri (örn. prazosin): Ek ilave hipotansif etkilere neden olabilir.
• Beta-Adrenerjik Reseptör Antagonistleri (örn. propranolol): İlave negatif inotrop ve kronotrop etkilere neden olabilir.
• Bupivakain / Mepivakain: Eşzamanlı kullanım kalp bloğu riskini artırabilir.
• Buspiron: Buspiron etkilerinin artması riskine yol açabilir.
• Kalsiyum: Hipotansif etkilerin tersine dönmesine neden olabilir.
• Klonidin: Sinüs bradikardisi insidansında artışa neden olabilir.
• Klopidogrel: Antiplatelet etkide azalma ve trombotik olay riskinde artışa yol açabilir.
• Siklosporin: Verapamil seviyelerini ve toksisite riskini artırabilir.
• Dantrolen: Verapamil ile kullanıldığında hayvanlarda kardiyovasküler kollaps bildirilmiştir.
• Digoksin: Verapamil digoksin kan seviyelerini artırabilir; digoksin seviyelerinin izlenmesi önerilir.
• Diüretikler: Ek ilave hipotansif etkilere neden olabilir.
• Doksorubisin: Verapamil konsantrasyonlarını artırabilir.
• Eritromisin, Klaritromisin: Verapamil seviyelerini artırabilir.
• Flukonazol: Artmış verapamil maruziyeti ve toksisite riskine neden olabilir.
• Fentanil: Fentanil toksisitesi riskini artırabilir.
• Hidrokodon: Hidrokodon maruziyetini ve opioid etkilerini artırabilir.
• İvermektin: Tavşanlarda ivermektin plazma konsantrasyonunu ve EAA'yı (AUC) artırmış, eliminasyon yarı ömrünü uzatmıştır.
• Ketokonazol: Ketokonazol ve verapamil maruziyetinde artışa yol açabilir.
• Midazolam: Sedasyonda artış/uzama sağlayabilir.
• Morfin: Morfin maruziyetini artırabilir.
• Nöromüsküler Blokerler (örn. atrakuryum): Nöromüsküler bloke edici etkiler güçlenebilir.
• P-Glikoprotein Substratları (örn. butorfanol, loperamid, vinkristin): MDR1 gen mutasyonu olan hayvanlarda toksisite riskini artırabilir.
• Fenobarbital ve Rifampin: Verapamil konsantrasyonlarını düşürebilir.
• Kinidin: Alfa-adrenerjik bloke edici aktiviteyi artırır, hipotansif etkiyi güçlendirir; kinidin seviyelerini yükseltebilir.
• Teofilin, Aminofilin: Teofilin serum seviyelerini artırarak toksisiteye yol açabilir.
Klinik İzlem, Saklama ve Hasta Sahibi Notları
Kalp hızı ve ritmi; kan basıncı
• Toksisite klinik belirtileri
• Özellikle akut IV tedavi sırasında kan basıncı takibi
Enjeksiyonluk form, yaygın olarak kullanılan tüm IV solüsyonlarla fiziksel olarak uyumludur.
• Sodyum bikarbonat içeren %0.45 sodyum klorür infüzyon hattına eklenirse kristal çökelti oluşabilir.
• Uyumlu olduğu bazı ilaçlar: Amikasin, aminofilin, ampisilin, askorbik asit, atropin, kalsiyum klorür/glukonat, sefazolin, sefotaksim, sefoksitin, simetidin, klindamisin, deksametazon, diazepam, digoksin, dobutamin, dopamin, epinefrin, furosemid, gentamisin, heparin, hidrokortizon, insülin, lidokain, magnezyum sülfat, mannitol, morfin, naloksan, oktreotid, oksitosin, potasyum klorür, propofol vb.
• Geçimsiz olduğu ilaçlar: Albümin enjeksiyonu, amfoterisin B, hidralazin ve trimetoprim/sülfametoksazol.
Verapamil HCl tabletleri oda sıcaklığında (15°C-30°C) saklanmalıdır.
• Enjektabl ürün oda sıcaklığında (15°C-30°C) saklanmalı, ışıktan ve donmaktan korunmalıdır.
Bu ilaç köpeklerde ve kedilerde kalp ritim problemlerini tedavi etmek için kullanılır.
• Hayvanlarda yaygın olarak kullanılmadığı için yan etkileri tam olarak bilinmemektedir. Olası yan etkiler arasında uzuvlarda şişme, çok hızlı veya çok yavaş kalp atışları, sindirim sistemi etkileri (kusma, kabızlık) ve uyuşukluk/yorgunluk yer alır.
• Dozların tam olarak alınması çok önemlidir. Kaçırılan bir dozu hatırladığınızda verin, ancak sonraki doza yakınsa kaçırılan dozu atlayın.
Veteriner İlaçlar 0 Preparat
Beşeri İlaçlar 8 İlaç
Literatür & Bilimsel Çalışmalar 0 Çalışma
Henüz akademik literatör eklenmemiş
DOI veya PMID numarası kullanarak ilk bilimsel makaleyi ekleyin.
Verapamil
Akademik Literatür & Çalışma Ekle
Makalenin DOI Numarasını (Örn: 10.1016/j.vetpar.2020.109123) veya PubMed ID (PMID) kodunu girerek künye bilgilerini ve Türkçe çevirili özetini yapay zeka ile otomatik çekebilirsiniz.